Selam  tüm  liseli  arkadaşlarıma,

Ne güzel  oldu  degilmi? Bu  Erhan  arkadaşımız  bir  bloğ  yarattı  ve  bizde  bu  bloga  ne  kadar  güzel  şeyler  yazacağız...   

Abicim  gel görki  burada  bu  işlerle  ugraşırken  bir an  önce  sınıf  toplantısı  yapma  çalışmalarını  es  geciyor  gibisiniz.  Oğlum  burdan  yada    facebook  tan  birbirimize  suni çiçekler  yada  şakşuka göndermeyi  istemiyorum.Şöyle  hepinize  sarılayım  ve  koklayayım ister  bu  deli  gönlüm.Bir  beş  sene  daha  görüşmezsek  valla  Erhan  seni  bizim  tarih  hocasıyla  karıştırabilirim...Hadi  başkan  bari  senden  bir  atak  gelsin.Bir  sen  degişmemişsin   gerci  senin  orhan  abin  bile  degişmedi. 

Kızlardan  ilk  defa  Ayşimden  bir  hareket  geldi.Hadi  kızlar  örgütlenin,  toparlanın  yakında  torunlarınızı  getireceksiniz. Bak  şimdiden  söyleyeyim  o  kadar  yaşlı  kadınlar  olursanız  valla  sizleri  tanımamızlıkdan  gelirim. Bir  an  önce  görüşelim  yahuu..

            yaşam:aldıgın nefeslerin tolamından ibret  degil..
            yaşam; nefesinin  kesildigi anların toplamından ibarettir.
                                                  kendinize  iyi  davranın  ercan.....

Sevgili Arkadaşlar
 
 
      Esasında Erhan'ın yazdığı yazıya ilave edecek çok önemli bir şey bulamıyorum ama bir kaç kelime etmedende geçemeyeceğim. Evet tam 32 yıl oldu. Hepimiz 18'li yaşlardan 50'li yaşlara tırmandık. Bir arkadaşımın dediği gibi malesef 6'ıncı 10 yıla girmeye başladık. Düne kadar çoluk çocuk konuları yerini torun torba ve sağlık haberlerine bırakmaya başladı.Bence birbirimize olan bağlılığımızın şimdiden sonra daha sıkı olması gerekir düşüncesindeyim.
      Evet Erhan'la liseden sonra hemen hemen hiç kopmadık. Halende ailece görüşüyoruz. Birbirimizin mutlu ve sıkıntılı günlerinide paylaşmaya çalıştık. Bundan tam 15 yıl önce oturup sohbet yaparken tekrar sizleri bir araya getirme fikrimiz oluşmuştu. Bundada çok başarılı olduğumuzu görüyorum. Ama bir arada olduğumuzda çok mutlu olduğunu gördüğüm kişilerin belirli takvimlerde yaptığımız organizazyonlara ilgi göstermediğini gördük. Buda bizi daha çokta beni kızdırdı. Ama sevgili dostum Erhan bu bilgisayar denen garip alet sayesinde bu işi tekrar canlandırmayı başardı. ( Benim Tüm Direnmelerime Rağmen)
      Evet arkadaşlar demincekte söylediğim gibi belkide bu 6'ıncı on yılda bazılarımız istesekte olamayacağız. İnşallah böyle olmaz ve sadece Erhan Çömlekçiler ile kalır. Gelin bu fırsatı değerlendirelim ve yaşıtlarımızın çoğunun sağlayamadığı bu birlikteliği sağlayalım.
       Bunca yıl sonra bir araya gelmemizde büyük etken olan tüm arkadaşlara ve siz tüm 11 Fenlilere sağlık ve mutluluk dilerim. Hoşçakalın.

Haldun AKYOL

Sevgili arkadaşlarım,

30 küsur seneden sonra sizlerle kısıtlı olsa da halen görüşebiliyoruz. Bazılarımız bazılarımıza oranla daha sık ,bazılarımız bazılarımızla daha mesafeli görüşüyor ama herkesin ortak bir heyecanı var o da bu kadar yıl sonra internet üzerinden de olsa haberleşmek ve umarım bunu uzun bir zaman götürürüz.

Sizlerle eşli ve biz bize olmak üzere bir kaç kez toplantı yaptık.Bir kaç toplanma gayretimiz ise başarısız oldu ama birbirimizi bulmada, haberleşmede herkesin gayreti övülmeye değerdi.Yıllar önce Haldun ile (sayın başkanım) sınıfı toplama düşüncesi ortaya çıktığı zaman aylarca uğraştık ama boşa kürek çektik.O zamanki sarı rehberlerden isimleri araya araya bir kaç kişiyi  zor bulmuştuk. İlk bulduklarımız o aralar -halen devam ediyor- görüştüğümüz Serdar Topal, Raşit Acar,Saruhan Akalın,Doğan Uraz'dı.Sonra hatırladığım kadarı ile İpek kardeşimize ulaştık o bize hemen hemen sınıfın yarısını buldu,zaten bir kişiyi bulunca arkasından bir kaç kişi daha geliyordu. Derken bir yıllık çalışma sonucunda sınıfın yarısına ulaşmıştık ve peş peşe bir kaç toplantı bile yaptık. Sonra ne olduysa oldu bir kopukluk girdi,  bazı arkadaşlarımızın izini ve adresini kaybettik.

Yakın zamanda biraz facebook -hakkını inkar etmeyelim- sayesinde tekrar arkadaşlarımıza ulaşmaya başladık.Hem bu sefer daha önce izini hiç bulamadığımız arkadaşlar ortaya çıktı. Daha ne kadar haberleşiriz,daha ne kadar bu heyecanı devam ettiririz bilemem ama ben elimden geldiği kadar bu işi götürmek istiyorum.Burada sizlerinde yardımlarınızın devam edeceğini biliyorum diyorum ve sizleri sevdiğimi söyleyerek lafımı bağlıyorum.

Nerede ve nasıl olursa olsun görüşmek dileği ile...  

ERHAN EVİRGEN